10 hores... d´autobus (mare meva quins autobusos! lo mes comode de tot el viatge!) i arribada a Cordoba. La ciutat universitaria d´Argentina, per tant, on hi han més joves i més vida nocturna. No vaig poder gaudir-la, pero si que vaig anar a passejar per les zones universitaries on tothom beu el "mate". Com jo sóc jove i semblo un xaval (encara sóc "veinteanyero"!), deia que tambe estudiava a la universitat, vaig fer amics i em van convidar a aquesta infusió tan comuna en la societat argentina. També es la ciutat del pais on es pot veure més arquitectura colonial i milpintades del Che Guevara. En una epoca de la seva joventut, quan li van diagnosticar asma, el seu metge el va enviar a Villa Maria, un poblet vei, molt sec i àrid, on avui hi ha un museu d´on va viure. A Cordoba es poden veure mil pintades d´ell per tot arreu.
14 hores... d´autobus més des de Cordoba i... cap a Salta: la bonica ciutat del nord. Com meés vas pujant més vas veient les mescles de races, aqui, un alt percentatge és indigena. Cada cop m´apropo més a Bolivia i a Xile i sobretot a la part andina on la majoria dels poblats parlen el quechua, (com a Peru i Bolivia) l´idioma que utilitzaven els inques. Una ciutat ubicada estratègicament per comencar a fer excursions i descobrir nous paisatges naturals! A veure si ara que sóc universitari em faran descompte déstudiant... :P
No es que sigui comú en aquests indrets del nord, perque a Buenos Aires també. Garrafes de plastic, buides o plenes, a sobre els cotxes! (¿?). Em "picava" molt la curiositat fins que al final vaig descobrir perque ho feien, volen vendre el cotxe!!!! N´he vist de molst tipus, amb garrafa buida i escrit el preu o el telèfon, o una altre que no posa res, vol dir que el que ven el cotxe viu a la porta del davant d´on a aparcat! Publicitat argentina, boniiisima!
7 comentarios:
Què passa coletudooooooo!!!
Quina gràcia m'ha fet lo de la venda dels cotxes, aquests argentins són molt bons publicitaris (que no publicistes, eeeeeep!!). I també és molt bo lo de veinteanyero... jiji! Pero... tú ere’h joveing?? Aprofita les últimes setmanes de veintenayero, "tempus fugit".. jejeje! No me odies, vaaaa! Disfruta la recta final i dóna-li molts petons al Pibe!!
Muaaaaaaaaa!!!! S*
Hola senor unbelievable!
Que onda? Me gustan tus fotos....y todo tu pagina! Cual destinas tienes ahorita? Solo el sur de america sobra, si?
Un grande beso, guapo!
Saludo
Emelita
HOOLLLAAA TTTIIIEEETT,
TINC MOLTES GANES DE VEURE'T, JA QUEDA MENYS, NOMES 9 DIES...
QUE EM VAS DIR HOLA DESDE L'AVIO AMB EL KOALA?
MOLTS PETONETSSSSSSS.........----
Tigre! que ja sóc a Olesa i puc escriure amb accents, olé! La tornada duríssima, però què bons els escamarlans i el rap i les cloïsses i la truita de patates, yum yum!!!
Ens veiem aviat!!!!!
petons de la cosineta
Hola Marc.
Despues de mucho tiempo de no escrivirte debido a los comentarios que sobre mi han realizado algunos adeptos al blog, me he armado de valor para escrivirte y decirte que cada día queda menos para que nos reencontremos, pues como me dijistes en Octubre ya estaras aqui verdad?
Si te preguntas si estoy todavía con Monica la respuesta es que ya no comprtimos piso, pero si de vez en cuando (3-4 veces a la semana) nos encontramos en su casa o en la mia para tener un poco de contacto fisisco y asi aliviarme un poco esta añoranza que tengo de ti.
Seguramente no te haya gustado que haya vivido esta experiencia, pero debes comprender que mientras tu has estado viajando por el mundo ( y ha saber la cochinas que habras conocido y lo que habras hecho), para mí era muy duro y ha sido una manera de liberarme pero sin sentirme del todo infiel a ti.
Bién aunque ya no estemos viviendo en el mismo apartamento Monica sigue deseando montarse un trio con nosotros dos y es que tal como dice ella misma, es un poco cochinilla ya lo veras.
Bién mi pichurrin ( cuanto tiempo si escuchar a nadie que te diga esto verdad) tal como te he comentado antes octubre està al girar la esquina sigo esperandote con anelo.
Hasta muy prontito.
Nos despedimos de ti tus dos niñas.
SANDRA C
MONICA
Sandra, segura no puede ser un cuarteto????
Es que Marc y yo hemos pasado mucho tiempo juntos en las selvas desiertas de Centroaméric...
-- Tu admirador fiel, JON
Jon:
De cuarteto nada, como mucho Monica y yo dejaremos que te sientes en un rincón mirando en silencio mientras practicas el unanismo.
Eso es lo que sacaras de tu pregunta, pero tambien te queda la opción de regresar a la selvas que mecionas y frotarte con algun cactus un tanto seco.
Ala majo, que te la pique un escarabajo.
Sandra C.
Publicar un comentario